Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Contactformulier
Gastenboek
Wie ik ben
Mijn ouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
De Cannalaan
Impressies Surabaya
Peneleh 2014
Surabaya Moorden
Kees, een Chinees
Atamimi de Arabier
Fred Krisen
Jos Crawfurd
Joop Nahuysen
Joop's foto album 1
Joop's foto album 2
Joop's foto album 3
Joop's foto album 4
Joop's foto album 5
Joop's foto album 6
Joop's foto album 7
Fam. Saleh-Hartman
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Indië en Youtube.
Zieleroerselen
Verhalen over susje
Diverse verhalen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Foto's algemeen
Externe Indo links
GEZOCHT


Indo's eten in hun leven gemiddeld
rijstkorrels per jaar en 5 kilo sambel

 

 

Joop's foto album..... 

 

Ik heb Joop verzocht om wat foto's op te sturen van de omgeving waar hij vertoeft: Parahyangan.  En ik heb de foto's met veel dank mogen ontvangen. Het zijn foto's van zo'n beetje alles wat onderweg daar te zien is. Sommige foto's heb ik gedetailleerd uitvergroot teneinde details iets duidelijker te kunnen herkennen.

Daarbij zijn tevens geplaatst foto't uit het Padangs gebied Teluk Bungus waar men binnenkort heel veel en heel groot gaat bouwen, ten behoeve van de vooruitgang en industrie.

En ook nog wat diverse foto's van onderweg ergens naar toe.

Alle foto's zijn van Joop en het copyright berust derhalve bij Joop. Interesse?.... mag wel, maar eerst vragen alsjeblieft.

 

De blauwe Flame of Irian - Tijgerklauw - Siapi Irian - Jade Vine - Kuku macan, uit Joop's en Evie's tuin.

En in een andere kleurnuance blauw/groen.

 

En in het rood.

De blimbing - Starfruit - Averrhoa Bilimbi - Carambola in hun tuin.

De gele en rode Soka. Ik herinner me, dat in onze tuin destijds aan de Jalan Kacapiring ook een rode soka groeide. Eigenlijk al heel snel, nadat ik er kwam te wonen, was dat ding ineens tot de wortels aan toe uit de grond gesloopt en richting vullishoop verkast, want ma vertelde me dat die struik "angker" was. (Bezeten/bewoond door een kwaaie geest). Het geval was, dat één der pembantu's een trosje bloemen ervan had geplukt en dat zij die zelfde avond getroffen werd door een bezetenheid. De dukun scheen erbij geroepen te zijn geweest en die verklaarde dat de soka de oorzaak was. Ik kan me echter niet meer heugen of de pembantu daarna genezen was.... zo lang geleden al.

Jl Pregolan in de buurt van Tunjungan Surabaya. Waar in hemelsnaam de bapak bapak becak uithangen? Pak Becak mag het weten.

Een ander deel van de Jl Pregolan met een stel warungs en een zwerfkat.... helemaal rechts van de warung onder de trommel met krupuk. Let op de middelste open warung en zie de foto hieronder.

Juist ja, een bengkel met bensin in flessen en nog wat andere rotzooi, een lasapparaat en een compressor.

Straatverkoop bij het Persebaya voetbal stadion te Surabaya. Tahu goreng met een lik petis en lombok letek/cabe rawit... nog steeds als van vroegere tijden....

 

Diverse straatscenes, zonder verder kommentaar. Beelden spreken voor zichzelf toch.

 

 

 

 

Een serie foto's uit Padang.

De resten van een aardbeving uit 2009.

De baai van Teluk Bungus waar over een paar jaar een seaport en aanverwante fasciliteiten zal staan. De aanblik zal dan voorgoed veranderd zijn.... Gone met de moessonwind forever.

 

Doet me denken aan het liedje van Johnny Cash: "And it's gone gone gone, the ring of fire." En zo zal onderstaand ook gone gone gone zijn. Als in de toekomst over enkele jaren hier een fotograaf op diezelfde plek een foto zal maken, zullen de bergen op de achtergrond treurig voor zich uit staren en zullen de berggoden enkel mijmerend denken aan voorbijgegane tijden.

Hieronder enkele Padangse durpsbeelden. Beelden van een traag voorbijglijdend leven, af en toe vergezeld door een lach, maar ook een traan. En soms een soort humor, waar je je dan afvraagt of men begrijpt wat men draagt... die teksten op Tshirts slaan nergens op, als je tenminste de religie in acht neemt. Ik vermoed, dat men het Engels niet begrijpt, maar het is en blijft humor.

Joop en zijn harem, van jong tot oud, van dun tot gevuld... die Joop toch.....Hij kiest ze wel uit. Let op Mevrouw Blauw Tshirt, waarvan onder een uitvergroting..... Ik vind het wel humoristisch en dan die rijstbedak uitgesmeerd op de wangen: anti zonverbranding en uitdroging van de huid. Mijn tante Francine had vroeger ook iets dergelijks op d'r wangen, alleen was ze donkerder, dus dat stak helemaal af dat witte goedje op haar donkere huid.

"He Jefke, wanna Jambu Bol? " staat de blauwe Tshirt dame daar uitnodigend; je zal daar toch maar even in de wurggreep gehouden worden door mevrouw Notenkraakster.

 

You want juicy sexy girl?... Nou reken maar van yes, dat ze juicy is na het nuttigen van de befaamde hete Rendang Padang hahaha. Let wel: ze heeft aan haar linkervoet een ietwat kleine afwijking.

Let op het kapmes, dat het meisje hanteert. Dat ding, waar ik ook kwam in Indonesia, is onontbeerlijk en zelfs de kleinste bitings worden met dat grote mes behandeld.... Één mes voor alle karweitjes.... Hier in Holland: Voor alle denkbare karweitjes hebben we diverse soorten messen ter beschikking..... commercie.... commercie.... commercie dus.

Wie heugt het zich nog??? Onder het tafeltje de sepet van de kokosnoot die toen altijd aanwezig was in het huisgezin in de keuken, gebruikt met gemalen baksteen om de borden en pannen mee schoon te maken en het werkte. Geen spoortje van vet of iets dergelijks bleef over...... Verwar deze sepet (zoals men in Jatim / Oost Java zegt) niet met het woord sepet wat een andere betekenis heeft, zoals bijvoorbeeld in Salak sepet... wrange smaak van de salak.

Foto onder: Eh.. goedemiddag, mogen we even passeren? We zijn op weg naar de dapur(keuken) om ons als vrijwilliger aan te melden en onze bijdrage te leveren tot het algemeen en aangenaam nut van buikvulling, al dan niet voorzien van enkele bumbu's (kruiden) en dergelijke... Wat zegt u? Of we entree bewijzen hebben om de keuken binnen te treden? Maar wij zijn zelf de entreebewijzen toch..... Dus opzij, opzij, opzij, de kippen willen voorbij... zou Dimitri van Toorn zingen... Niet te vlug niet te snel, met je loensende blik naar de kippen dun en dik.....

 

Simple life, een glimlach en een lach, want waarom zou men bedroefd kijken... Het leven wordt door bedroefd kijken er toch niet beter op...... 240 miljoen bijna allemaal glimlachende of lachende mensen daar.... 17 miljoen bijna allemaal sjagrijnige kijkende mensen hier, ondanks welvaart.... Ik zeg wel 's goeie morgen hier tegen een willekeurige passeerder en krijg zo vaak een snauwerig gemompel terug, maar ik ben hoopvol en opportunistisch en blijf het doen.... ...

YES !!!! Daar is mijn vriend op de hoge poten weer... Rendang ayam !!!! En zoals het hoort is het kippie zwart, dus stijl Padang voedsel......  zwart.

De Chef van de Openbare Durpswasserette. Het beste plekkie van de rivier uiteraard, want je kan op tijd de Lele Kuning (voor de onwetenden: de geel bruine ronde "vissen" elders verderop geloosd door een buikpijn patient)  zien aankomen drijven.....

Dezelfde cheffin en nu waarschijnlijk zichzelf of een kind aan het wassen en een lager geklasseerde aan de oever, waar ( en dat weet ik uit ervaring uit mijn jeugd in Trawas' en Pacet's  bergkali's) de ikan lele kuning veelvuldiger voorbijdrijft, omdat de buikpijnpatienten het liefst aan de oeverkant vertoeven.... Hoevelen van de lezers is dit bekend? Weinig denk ik, omdat men weinig ervaring heeft gehad? ;-)

 

 

En wederom zo'n befaamde durps keuken van een warung....en de dame heeft ook hier weer plezier in het leven als ze gefotografeerd wordt en ook hier weer geen last van NUON, E-ON, ENECO, Roxxio en weet ik veel wie nog meer. Niks dure keukenblokken van Brugman en anderen....Zo gaat het al eeuwen en zo zal het nog altijd wel voortduren.... OK, vroeger waren het geen golfplaten als wand, maar gedek (gevlochten van bamburepen), maar het principe is hetzelfde gebleven toch.

Ik kan niet onderscheiden wat de dame precies aan het koken is, maar ik krijg op 14000 km trek als een paard.

 

Het lijkt wel of deze dame ook een afwijking heeft aan haar rechtervoet.....de tenen staan wel behoorlijk uit elkaar.... teveel geklommen in de bomen en de tenen als grijpklauw gebruikt? Nu ik deze uitvergroting nader belkijk, denk ik dat ze lacht omdat ze weet welke rotzooi ze als ingredienten gebruikt en het daarna aan klanten voorschotelt. Je zal het maar overkomen, hetgeen echt niet de eerste keer zal zijn. Op zo'n manier heb ik zelf ooit lang geleden voor het eerst slang gegeten en waarvan ik dacht dat het kippenvlees was....

Allerlei soorten koffie te koop in deze warung. De eigenaar (???) net niet te zien op de foto maar wel zijn linkervoet lekker tegen de toonbank als steun.... Sawi, eieren, kool en weet ik veel wat nog meer..... En een stoel van de Blokker ergens achter de toonbank en de oude timbangan (weegschaal) ook al tig-jaren oud en nog steeds werkend... Niks electronisch geval, niks moderne tijden. .... Eieren Tenminste houdbaar tot??  Huh, hoe 'doel u Nir? THT?  Wa's dah? .....  Ik leerde vroeger van ma het trukje of de eieren goed of slecht waren: een pan met water en de eieren erin en aan het drijven ervan kon je zien of ze goed of slecht waren..... Herinneren jullie dit nog???

 

Parahyangan (Preanger) foto's:

Een stalletje met fruit mangga en jeruk en een geduldig wachtende verkoper. Misschien slaapt hij er ook?

 

Een uitvergroting van het fruitrek. En wat op de totaalfoto een witte vlek is, blijkt dus een moderne spaarlamp te zijn. Daar waar vroeger een lampu templek (olie lampje) zijn schijnsel ten toon spreidde.

 

En de geduldig wachtende verkoper verveelt zich niet, want we leven in de moderne tijden en dus spelen we met ...... ons mobieltje toch? Zoals bijna alom tegenwoordig.... En wie weet lopen ze daar diep in de jingle ook al met die dingen, al was het enkel maar om vooral mee te gaan met zaman baru (moderne tijden.)

 

 

Met dank aan Joop's fotobijdragen.

 

 

 

 

Copyrights imexbo.nl en imexbo.org  | Wilt u contact zoeken? Ga naar Contactformulier.
Top