Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Contactformulier
Gastenboek
Wie ik ben
Mijn ouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
De Cannalaan
Impressies Surabaya
Peneleh 2014
Surabaya Moorden
Kees, een Chinees
Atamimi de Arabier
Fred Krisen
Jos Crawfurd
Joop Nahuysen
Joop's foto album 1
Joop's foto album 2
Joop's foto album 3
Joop's foto album 4
Joop's foto album 5
Joop's foto album 6
Joop's foto album 7
Fam. Saleh-Hartman
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Indië en Youtube.
Zieleroerselen
Verhalen over susje
Diverse verhalen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Foto's algemeen
Externe Indo links
GEZOCHT


Indo's eten in hun leven gemiddeld
rijstkorrels per jaar en 5 kilo sambel

Joop's foto album deel 2,

 

met onder andere enkele beelden uit de omgeving van Bandung, een paar trouwfoto's en natuurlijk de onontbeerlijke "vreterijen" (hou het kwijlbakje maar alvast bij de hand)..... Al sudah, kijk zelf maar en vergelijk de kentang thuis in jullie keuken maar met wat er te ngiler valt.....

 

Oh ja, natuurlijk zijn deze foto's ook allemaal eigendom van Joop en daar komt het weer: als men interesse heeft om te jiplak(kopiëren) alsjeblieft eerst netjes vragen toch.

Op de achtergrond: Jali Jali gezongen door mijn achterneef Mus uit Surabaya.

 

 

Om te beginnen Joop's en Evie's huis tijdens de viering van Hari Raya. (Helemaal rechtsboven, net onder de nok van het dak is de staart van een tokeh te zien. Nu niet meteen een vergrootglas nemen, want dan wordt het beestje bang... dus niet te dichtbij komen.) En ja, goed gezien, het klopt: op de achterruit van de auto, rechtsonder, het NL plaatje.

 

Foto onder: Ergens langs de kant van de weg in Bandung. Zelfbediening van Evie en onder deze foto een paar detailfoto's.

Herkennen we al iets? Voorste aanbiedingen wel toch? (in het Javaans: dé ondé isiné kacang). En de achterste? Komt dat al bekend voor? Nog niet? Dan naar de volgende detailfoto kijken. (Niet naar de weerspiegeling in de ruit kijken, want dat is niet te koop: dat is Joop, die een foto maakt.)

De pisang tanduk, dus waar gebruiken we die voor?

 

Pak becak wachtend op klanten. Mevrouw op de voorgrond kijkt wat kieskeurig naar het aanbod en denkt: "Deze niet, want die vent kijkt wat loom uit zijn oogjes en misschien zijn becak bau kentut ook nog?" En de man erachter heeft of zijn lunch of een "hightea" snack ingeslagen in zijn grijze kantong plestik. Let op hoe de dame haar tas vasthoudt: Awas tukang copet (zakkenrollers)... Dus aanstaande toeristen die Indonesia willen bezoeken, weer wat geleerd toch.

 

Foto onder: Nah, een aanbieding van lekkernijen in de warung. Maar dit is een hele nette warung, want de elektriciteit wordt hier niet clandestien afgetapt.... Rechts aan de muur, bij dat zwarte blakertje, hangt een electriciteitsmeter.(Onder de "a" van Sunda.) Op de detailfoto hieronder deze foto beter te zien. Jammer dat die cewek links beetje sjagrijnig kijkt. Capek misschien van het staan en wachten?

Details van het menu van deze warung gesitueerd aan de Pasar Baru te Bandung.

Foto onder: En nog een warung met lekkernijen (tempeh en tahu goreng in de wajan) en de eigenaresse van deze warung heeft een hoge opleiding gevolgd. Zie detailfoto onder deze foto. Gegarandeerde kwaliteit verkoop en u wordt hier niet afgezet, conform haar opleiding aan de BBS...... zie onder.

Foto onder: Het garantie keurmerk van de BBS.

 

 

Foto onder: Een feestmaal te Bayongbong, een desa voorbij Garut richting kust Ind.oceaan. De dame rechts is een hele goede bekende van Joop en Evie...... Indisch..... Joop moet "U" tegen de dame zeggen. En natuurlijk willen we weten wat er zoal ter consumptie wordt aangeboden en dat is op de foto hieronder te zien in detail.

Details van het feestmaal. OK? Alweer ngiler? Schaal midden is gevuld met kentang goreng = gebakken pieperschijfjes, maar de piepers zijn origineel uit de Parahyangan en niet geimporteerd uit Walondo. ;-)

Foto onder: Detailfoto van de Indische dame/bezoekster van het feestmaal: Joop's schoonmoeder.

 

 

Foto onder: Evie alweer aan de zelfbediening en dit keer is het tempeh goreng. Huh? Hoe weet ie dat? Links, achter de groene payung (plu) die daar hangt zijn de blokken rauwe tempeh te zien en de bak met het deegmengsel. Maar let op dat deze verkoper van de oude stempel is. Hij DRAAGT het hele gevaarte op zijn schouders. De ouderwetse pikul dus. Doe het hem maar na. Mijn pet af voor de verkoper. Let ook op de gasfles op de grond. Als het maar werkt toch? Waarom altijd zo repot als hier in Walondo?

Foto onder: Een detail van de tempeh.

Foto onder: De gasfles.... lijkt wel een omgebouwde fluitketel met een beetje laswerk, klaar toch. Het werkt en bij mijn weten is er nog nooit zo'n ding de lucht in gevlogen met de verkoper erbij.

 

 

Máár, naast al dat lekker eten zoals hierboven getoond, is er ook een "duistere" kant in dat leven daar in de Parahyangan. Er heerst een besmettelijke kwaal, die door de gezondheidsdienst van Indonesia zwaar onderkend wordt. Als dat maar goed afloopt in de gezondheidstoekomst van Indonesia.

 

Foto onder: Spelende kindertjes in de desa Mekarsaluyu en de koeienstal en op de detailfoto is die "sluipende" kwaal te zien.

Een detail opname van de kwaal.

Foto onder: In de keuken van warung Cinta Asih, vlakbij bij Joop's kantoor gelegen.

Detailfoto van alweer een bewijs van die kwaal.

Is men erachter wat de kwaal is van velen daar? ;-) De voeten zijn te klein... of zijn de sloffen te groot?

 

En hieronder dan een paar panorama gezichten uit de omgeving waar Joop werkt en woont. Oh en eerst maar iets wat "lelijk" is maar oh zo gewoon en gebruikelijk in Indonesia, zelfs nu nog in deze moderne tijden aldaar. Een eeuwenlang gebruik en nog steeds in zwang en volgens westerse maatstaven totaal niet door de beugel gaand, maar ja.... 

Foto onder: Het "lelijke" volgens onze westerse normen. Een detail van de Kali Cikapundung in de droge moesson. Valt de kijkers iets op in deze uitvergroting? Het is rond, grijswit en het steekt uit de muren.

Foto onder: Het totaalbeeld van de Kali Cikapundung.

 

En dan nu het mooie uit die omgeving:

Foto onder: Cikampek Bandung spoorviaduct 1903 met bogen aan de onderzijde. Joop, uit hoofde van zijn beroep vroeg zich waarom de bogen aan de onderkant gebouwd zijn. Ik, uit hoofde van mijn studie voor Dongengan Ngawuran wist meteen het antwoord al. En die luidt: Boven de evenaar zijn de bogen boven gebouwd. Dus onder de evenaar zijn de bogen eronder gebouwd. Is toch voor de hand liggend, duh te errug seg.

Foto onder: Oude spoorviaduct van Rancaekek naar Tanjungsari... Kijk maar naar het bewijs: Rancaekek en Tanjungsari liggen vlakbij Rome op het noordelijk halfrond, dus worden de bogen boven gebouwd. Klaar toch, ada bukti. Bewijs geleverd. Amien.

Foto onder: Het uitzicht op Joop's kantoor. Tja, ik kan het niet zo goed onderscheiden, maar als je het mij vraagt lijkt de persoon daar in de tuin zo druk bezig, op Joop. Hij zal toch niet.........  het gras aan het maaien zijn?

 

Foto onder: En na gedane arbeid is het natuurlijk tijd om te rusten bij de warung Cinta Asih waar hij dagelijks op uit kijkt...... oh oh oh, en in zijn borstzak is een lijstje aanwezig met nog uit te voeren taken... Als dat maar goed afloopt, want er zitten dringende boodschappen op dat lijstje die hij moet halen in de toko, op verzoek van Evie.

Foto onder: Uitzicht vanuit Joop's kantoor (uitbouw Gazedo)  op de Warung Cinta Asih.

Foto onder: De maribaya waterval.

Foto onder: En tot slot ...... Happy Ending in 2006.... Eh, met verzoek van Joop aan mij om alsjeblieft niet al te veel op een heel klein detail te letten. ;-)

... Jawel, een mooie bruid in klederdracht. Dat mag gezegd worden. Beetje Indisch ook nog, nah mau apa lagi. Wat wil je nog meer.

 

 

Joop en Evie, dank voor jullie bijdragen over het Bandung en Padang gebeuren in foto-  alsmede tekstvorm.

 

 

 

Copyrights imexbo.nl en imexbo.org  | Wilt u contact zoeken? Ga naar Contactformulier.
Top