Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Contactformulier
Gastenboek
Wie ik ben
Mijn ouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
De Cannalaan
Impressies Surabaya
Peneleh 2014
Surabaya Moorden
Kees, een Chinees
Atamimi de Arabier
Fred Krisen
Jos Crawfurd
Joop Nahuysen
Joop's foto album 1
Joop's foto album 2
Joop's foto album 3
Joop's foto album 4
Joop's foto album 5
Joop's foto album 6
Joop's foto album 7
Fam. Saleh-Hartman
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Indië en Youtube.
Zieleroerselen
Verhalen over susje
Diverse verhalen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Foto's algemeen
Externe Indo links
GEZOCHT


Indo's eten in hun leven gemiddeld
rijstkorrels per jaar en 5 kilo sambel

De happening.

 

(Eh, ook deze foto's zijn van Joop, dus men kent de condities toch. NIET JIPLAK alvorens eerst toestemming te vragen.)

 

Geheel toevallig was Joop in die periode in Padang en kreeg van zijn zakenpartners maar meteen ook een uitnodiging om het grote feest bij te wonen, hetgeen hij zich natuurlijk geen 2 keer liet zeggen.

Zijn secretaresse te Bandung liet hij weten, dat hij een dagje later zou terugkeren naar Bandung, omdat het werk een ietwat was uitgelopen en er een extra vergadering tussen was gelast, hetgeen bij de secretaresse enigszins wrevel opwekte omdat er brieven de deur uit moesten die getekend moesten worden en afspraken moesten verzet worden en er stond nog meer werk te wachten, kortom: ze dacht er het hare van..... daarover later meer.

 

De plaatselijke club der Padangse schoonheden werd opgetrommeld en voorzien van extra mooie kostuums, er werd een grote tent opgezet waar men gratis zich tegoed kon doen aan het lekkere eten, er werd een pasar malam georganiseerd, optochten en parades, je kon het zo gek niet noemen of het was er en everybody was happy natuurlijk. Nenek ook? Neen, nenek dacht: je zoekt het maar uit en ik blijf lekker zitten waar ik nu zit.... (denkertje.)

Joop had het naar de zin en maakte veel foto's en gelukkig maar, want anders had ik deze pagina niet kunnen vullen met al dat moois en fraais en schoons; enfin kijk zelf maar.

Foto onder: De dame die de gasten verwelkomt met het aanbieden van sirihbladeren. 

 

Foto's onder: De inspectie van een speciale afdeling parade dames door de cheffin van het korps.

 

Echter, zoals alom ter wereld hebben dames wel eens bonje met elkaar en ook dus tijdens dit gebeuren, want de dame rechts op de foto dacht: Je zoekt het maar uit met je inspectie en draaide zich demonstratief om. Het boterde al een poosje niet tussen die twee. De broer van de ene had wat gehad met de zus van de andere en toen kwam er een nicht bij en die had ook wat met een oom en pa had zijn schulden nog niet betaald en ging een nachtje stappen met haar tante en niemand was op de hoogte ervan en .... kortom, zoiets dus had zich afgespeeld en dat zette kwaad bloed en toen had het broertje tegen hun pisangboom gepiest en dat was gezien door vriendjes en die deden het ook... rame allemaal en niemand weet meer over het hoe en waarom het begonnen was....

 

Haar vriendin die in een andere groep meedeed, bekeek het tafereel 's aan en dacht er het hare van: als dat maar goed afloopt en ze elkaar niet in de haren vliegen straks na afloop. Maar zij is in dit drama ook niet geheel onschuldig, want ze had de geit van die cheffin stiekum ingesmeerd met obat macan, dus dat beest zat heel de nacht te mekkeren en niemand kon er van slapen. (Dame in kostuum links op de foto.)... De dame geheel links op de foto nog net te zien en in burgerkleding zit er niet toevallig, want die was ingehuurd door die andere om die ene in elkaar te slaan.... payah dese na afloop...

 

Een paar andere dames zaten te wachten op hun wandelbeurt en genoten van een bekertje drinken en poseerden wat voor Joop en zijn camera die beiden van geen ophouden wisten.... oh oh oh, als dat maar goed gaat......, want....wat werd er geposeerd en gelachen en gelonkt en niemand (nou ja, bijna niemand) had het gevaar in de gaten...... zie ook helemaal onderaan deze pagina.

De dame geheel rechts zie je denken: Meneertje fotograaf !!! Doe één stap dichterbij en ........

 

En de eerste groepen begonnen zich op te stellen voor de parade en één der dames keek naar haar vriendin en vroeg haar wat ze mankeerde, want ze deed zo raar....

"Meid,trek niet zo'n gek bekkie en ga 's netjes staan..." zei ze nog.

 

En haar vriendin antwoordde: "Kan niet.... teveel gedronken.... ik moet zo nodig....Waarom denk je dat ik zo raar met mijn voeten zit te wiebelen?" .....

"Altijd heb je wat jij, dummy. Nou je doet het maar gewoon in je broek."..

"Heb ik al een beetje gedaan." was het wederantwoord....

 

En nog een paar andere schoonheden staan daar mooi te zijn en stuurden de liefste glimlachjes richting fotograaf en gelukkig dat de fotograaf zijn toestel met een riempje om zijn pols had, want anders had dat ding nog op straat gekletterd.... Maar ik vraag me af: Is toch zonde als je een mooie glimmende appel opeet??? Alhoewel: als je mooie appels op de fruitschaal laat staan, worden ze na een poosje ook rimpelig toch?

 

En er was, zoals altijd, ook nog een verkoper van ballonnetjes en dergelijke, die een graantje mee wilde pikken...Ik vraag me af, of deze man nog wat had kunnen verkopen.... ik zie geen kindertjes lopen....

 

En natuurlijk was er eten.... een smakelijk gerecht werd opgediend: kepala ikan.(Vissenkop gerecht).

 

 

En al met al was het een geslaagd feest en de volgende dag ging Joop weer terug naar Bandung naar zijn kantoor, alwaar hem een ijskoude ontvangst van zijn secretaresse te wachten stond, die hem heel koeltjes vroeg of de extra besprekingen goed waren verlopen.

Uiteraard zei Joop, dat alles naar wens was verlopen en de secretaresse draaide zich boos om maar niet voordat ze Joop een foto toewierp en boos zei, dat het dan wel een bizondere vergadering was geweest......omdat ze er zelf bij was geweest op die zogenaamde vergadering en Joop eens goed onder de loep had genomen wat ie precies deed op die vergadering"......

Ik heb zo'n idee, dat Joop die bewuste dag kei- en keihard heeft gewerkt en al het achterstallige de deur uit heeft gejaagd, want ik meen me te herinneren, dat er laat in de avond gebeld werd naar kantoor: "Kom je nog eten of hoe zit het nu?"

 

Met dank aan Joop en zijn foto bijdragen en annekdotes te Padang.

 

Ik weet het niet waarom, maar als ik de dames zo aanschouw, associeer ik het lied op de achtergrond met de dames in die mooie klederdrachten..... Dayung Sampan.... kalau Tuan mencari jodoh..... waarom zou het komen? Golven die een bootje wiegen?

 

 

 

 

 

 

Copyrights imexbo.nl en imexbo.org  | Wilt u contact zoeken? Ga naar Contactformulier.
Top