Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Contactformulier
Gastenboek
Wie ik ben
Mijn ouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Indië en Youtube.
Zieleroerselen
Verhalen over susje
Diverse verhalen
Sadeli en Mina
Kliwon en Lina
Tante Francine
Oom Alex
Kediri
Rembang
Purworejo
Kinderen op school
Een lagere school SD
De Prambanan tempels
Cilacap
Koken in de desa
Leven in de desa
Een desa straatje
Kinderen in de desa
Bakstenen in de desa
Hotel Tambalban
Straatsnoeperijen
Rampok Macan
Honger in 1946
Maghrib
Wayangfiguur Semar
Stille Krachten I
2 Moorden in Indië
Fraudeur Sonneveld
De TrawaPari tempels
Pasuruan naar Malang
Teakhout of (d)jati.
Verpauperde Indo's
Het hoertje
Zeerovers in Indië
Indo's in Indië
Bep Vuyk
De broers Gentis
Jogja Keraton
Dokter Soetomo
Die goeie ouwe tijd
Jean Demmeni Foto's
Marie E. van Oordt
Aardverschuivingen
Bergenbuurt Malang
Emma van der Pal
Kasbi
Jean Samuel Borgeaud
Moord op v.Zuylen
Arme meneer Born
Drama Dermodjojo
19 maart 1868
VOC en landje pik
"Toontje" Poland
Eindelijk weer thuis
Indisch of "Belanda"
Sukorejo Midden Java
Lawang Sewu / NIS
Het durp Salaman
De desa Cekel
Pak Tani Dawet Hitam
Frank Boon
Marie W. Corbet
Orang kecil
Pak Lurah
Ken Dedes
Streetlife Jakarta
Siti Aisyah Pulungan
Contracten Suriname
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Foto's algemeen
Externe Indo links
GEZOCHT


Indo's eten in hun leven gemiddeld
rijstkorrels per jaar en 5 kilo sambel

De belevenissen van Pak Lurah.......

 

Ooit in een dolle bui  begonnen aan annekdotes over een Pak Lurah, die helemaal geen Pak Lurah is, maar zich soms zo gedraagt... een beetje dom, wel een goed hart, bijna van alle markten thuis op het gebied van rommelen en rotzooien in het leven, in de stijl van:  "As maar gheef gheluid tog?"....

Een Pak Lurah, die eigenlijk diep in zijn hart gewoon een Indo is, zoals zo vaak des Indo's eigen toch in die goeie ouwe tijd.... Huh???? Snappen jullie het nog?

 

Hieronder een van die belevenissen van Pak Lurah, zomaar voor de lol geschreven, gebruik makend van wat er voor de hand lag om gebruikt te worden als basis voor deze shit nonsens in zogenaamde dichtvorm.

He totaal aantal geschreven belevenissen van Pak Lurah is te vinden op het Indonesie Actie Forum...klik daarvoor op deze link.  En voorzien van hilarische plaatjes verwijzend naar Pak Lurah's avonturen.

 


Op een dag kwam Pak Lurah een oude vriend tegen;
heel verdrietig zat ie daar op een bankje in de regen.

Wat is er met jou aan de hand was de belangstellende vraag
van Pak Lurah aan de vriend, daar gezeten met een opgestoken kraag.

"Wat me nu weer is gebeurd",  zei Pak Lurah's vriend,
"dat heb ik echt helemaal niet verdiend."
 
Luister en huiver, zei Pak Lurah's vrind
en ik verhaal je de kwestie heel gezwind.


"Ik ontmoette een meisje, die mijn hart á la minuut stal
en volgens mij was het beslist ook van haar kant het geval.

Dus besloten we ons maar snel te verloven,
voordat een andere kaper haar zou gaan roven.

Ik toog dus hedenmorgen naar de plaatselijke krant
om een advertentie te laten plaatsen, waarin ik vroeg om des deernes hand.

Begint die man aan het loket heel blauw aan te lopen van de lach,
kijkt me aan en zegt: dat is nu werkelijk de mop van de dag.

Bent u werkelijk nu zo stom smoorverliefd dat u niet ziet
dat u behoorlijk in de maling bent genomen door deze griet.
 
Maar ja, het zijn uw centen die u neer moet lappen,
zei de man, die van de lach naar lucht moest happen."



En Pak Lurah's vriend overhandigde hem de advertentie uit de Bataviasche krant van  1918.
 

(Ik adviseer de lezers om de naam van de dame als één woord uit te spreken, inklusief de voorletters.)
 
 
 

 
 
 

Jaja, het is me wat. Ik had ooit eens een oom Henri Boers en die woonde en werkte in de cultuur omstreeks die tijden, daar in die buurten. De familie overleveringen zeggen, dat ie nogal vrolijk en olijk van aard was. Het zal me niets verbazen wanneer het bovenstaande één van zijn "streken" geweest zouden zijn. Hij was namelijk een verstokte vrijgezel, hetgeen niet automatisch impliceert dat oom Han afkerig van het vrouwelijk schoon was. Hij scheen er heel wat versleten te hebben. Links boven in de header: Aan de wandel met mijn zus in oude tijden (circa 1933).

Op de achtergrond Terang Bulan met o.a. de tekst: Terang bulan di pinggir kali, jangan percaya orang lelaki.

Volle maan langs de kant van de rivier. Vertrouw geen vent.

Helaas, in dit geval is het: Vertrouw nooit een vrouw, althans volgens de vriend van Pak Lurah dan. Dames, no hard feelings please.

 

Copyrights imexbo.nl en imexbo.org  | Wilt u contact zoeken? Ga naar Contactformulier.
Top