Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Curse of diaspora
Wie ik ben
Mijn ouders
Gerelateerden
Tinus Dezentjé
Tinus D. Graven 1
Tinus D. Graven 2
Tinus D. Graven 3
Voorouders & familie
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
Inleiding KH Peneleh
OVERIGE Kerkhoven.
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Zieleroerselen
Diverse verhalen
Sadeli en Mina
Kliwon en Lina
Tante Francine
Oom Alex
DriessenCateWetters
Kediri
Moord Kediri 1902
Moord Kediri 1927
Rembang
Purworejo
Kinderen op school
Cilacap
Koken in de desa
Leven in de desa
Kinderen in de desa
Hotel Tambalban
Rampok Macan
Honger in 1946
2 Moorden in Indië
Fraudeur Sonneveld
Teakhout of (d)jati.
Verpauperde Indo's
Zeerovers in Indië
Indo's in Indië
Dokter Soetomo
Dr J.C. Soewarno
Die goeie ouwe tijd
Jean Demmeni Foto's
Marie E. van Oordt
Bergenbuurt Malang
Goentoerweg 35
Emma van der Pal
Jean Samuel Borgeaud
Moord op v.Zuylen
Arme meneer Born
"Toontje" Poland
Barisan Madoera
Eindelijk weer thuis
Sukorejo Midden Java
Lawang Sewu / NIS
Het durp Salaman
De desa Cekel
Frank Boon
Franks levensloop
Marie W. Corbet
Contracten Suriname
Ned.Indisch Voetbal
Een simpel desaleven
Joh.Maria Magd.Oland
A.F.P. Graafland
Johannes Busselaar
Een jeugd in Biak
Albert van Daalen
J.W. van den Heuvel
Hotel van Aart Ambon
FOTO ZOEKT FAMILIE
Dr. van Bijsterveld
Contr. G. Agerbeek
R.M. Noto Soeroto
Orkest Eurasia
Mia Aarwen
Kerontjong Toegoe
F.J. van Uildriks
J.N. van der Palm
Godee Molsbergen
Een KNIL sergeant
Jagen in Indië
VRIJHEIDSLUST B'dung
Jan Dinger Batoe 1
Jan Dinger Batoe 2
Werner Kraus Passau
Motorrennen te Java
Wapens P.J. Hartman
Wapens Hellerman
B.W. van Gorkom
J. Dunnewold
Koopman/v. Naerssen
Ody Koopman
Henriette Jac. Haas
Red een portret
Rudy en de kali
Gvrnr C.C. Tromp
George Ernst Raket
Tineke en Bobby
Leger de Heils Indie
mevr. de Vos - Loust
Resident Westenberg
Juffrouw de Roos
Wies v.Vianen Beeldh
Van Alphen de Veer
Maurenbrecher
Broodfabr. de Groot
Gezusters Potter
Frans Butteling
Doddy Stille Kracht
KW3 eindklas 5a 1900
De Hardemans
Schenkenb. v. Mierop
K.Hoedemaker+gezin
Koperberg
Valenbreder
Mendes da Costa
Smeroe Hoeve
Heuvelschool S'mrng
Vader & Zoon Maasdam
Oom en neef de Vries
Java na de Engelsen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Externe Indo links


Wat een satanische ziel heeft ie, want hij wenst
x per dag onschuldige mensen ellende toe

Resident Carel Johan Westenberg en zijn familie en iets ook over zijn zoon Hans Westenberg. (zonder afbreuk te doen aan de andere kinderen. Opdat zij niet vergeten worden.)

 

Bronnen: Delpher.nl, Moesson Online, Registeralmanakken, Ind.Navorsers, WieWasWie, openarch.nl, archieven.nl en internetsites uit Indonesia.

 

Carel Johan Westenberg werd geboren te Arnhem op 17 juli 1862 als zoon van Hendrik Johan Willem Westenberg en Johanna Emmerentia Verkouteren (*Amsterdam 25 mei 1832 en + Penang Malaysia 19 mei 1899) en dit gezin had meerdere kinderen. Vader Hendrik was Kapitein bij de Generale staf van het leger.

Carel studeerde voor bestuursambtenaar en begon zijn carriere als ass.controleur in 1886, controleur klasse 2 in 1888, werd Ass. Res. 1904/1908 en uiteindelijk Resident van Tapanoeli 1908/1911 om gepensioneerd te worden en stierf uiteindelijk te Den Haag op 27 juli 1918. Tijdens zijn pensioenperiode zat hij tevens in de Directieraad van het Batak Instituut. Hij schreef ook een wetenschappelijk boek over de Batak cultuur en gebruiken. (Mede) door hem werd Batak's inlijving bij Ned. Indie GEEN oorlogsdrama; dit bewerkstelligde Carel omdat hij (bijna) altijd op zeer goede, vriendschappelijke voet stond met de Sibajaks (Batak leiders) en over en weer een vertrouwensband aanwezig was.

Zijn hele carriere als bestuursambtenaar vervulde Carel in de Bataklanden (Medan/Bangoenpoerba) om slechts voor een korte poos gestationeerd te worden op Bangka (Serdang, een klein gehucht destijds en nog steeds.) 

Wie meer wil weten over Carel en zijn verdiensten gelieve dit zelf op te zoeken. Genoeg te vinden.

 

Met groot verlof naar Den Haag, hieronder zijn gezinskaart, met vermelding van zijn gezinsleden.

Hij huwde op 16 sept 1899 met de Batakse vrouw van adelijke afkomst NEGEL *1872)  te Serdang en had voorheen met haar reeds de volgende kinderen, die allen bij de geboorte erkend werden.

Johanna Emerentia (vernoemd naar Carel's moeder) *27 sept 1892 te Bangoenpoerba. Zij werd later tekenlerares.
Maximiliaan George * 24 febr 1894 te Bangoenpoerba. Werd ingenieur en hij ging later het industriele plantage leven in. (Rubber estates)
Jacqueline * 2 nov 1895 te Bangoenpoerba. Zij werd later verpleegster.
Hans, de jongste, * 24-10-1898 en deze Hans werd later heel bizonder. !!! En dat verhaal komt hieronder volgend.

 

Overigens: de lezer gelieve de hier genoemde Hans Westenberg NIET te verwarren met de rechter Hans Westenberg waar heel veel over geschreven is (en soms op negatieve manier, maar dat is hier niet aan de orde van de dag.) !!!!

 

Na het overlijden van Carel in 1918, vertrokken zijn weduwe NEGEL samen hun zoon Hans terug naar Ned.Indië op 14 okt 1920. Zijn verjaardag vierde Hans aan boord. Zijn moeder keerde terug naar haar geboortedorp Kabandjahe en Hans stortte zich later op de landbouw hetgeen altijd zijn levensdroom was geweest ondanks zijn studie voor een bestuursambt. (Universiteit Leijden - agro-economie en gezondheid en de Indonesische taal. Niet afgemaakt na overlijden van zijn vader). Maar vooral eerst vond hij een baan bij een Rubber Mij Serbadjadi en werd al snel manager. Hij ging in 1928 terug naar Nederland met verlof, ontmoette Johanna Cornelia Westhoff (1907-1991. Haar vader was President) waar hij mee huwde en zij kregen een zoon Johan. In 1941 liep het huwelijk stuk en zijn ex-echtgenote en zoon werden geinterneerd. Hans zelf werd slechts de laatste 5 maanden voor het einde van de oorlog geinterneerd, omdat de Japanse bezetter deskundigen nodig had in de agroculture. Hij werd door hen als Indonesier beschouwd. Zie verder onder de foto.

Hieronder een foto van Hans op zeer hoge leeftijd.

Na de oorlog, welke hij niet zonder kleerscheuren meemaakte, huwde hij 2) een Chinese vrouw (gemengd Chinees Javaans) geheten Phie Gweng Engh waar hij zoon Vincent van kreeg in 1946.

Inmiddels werd op zijn kunde en kennis een beroep gedaan om de rubberplantages weer in werking te stellen, hetgeen tot 1949 plaats vond.

Na de overdracht van Ned. Indie aan Indonesia werd Hans warga negara in 1950 en kocht een stuk land van circa 50 ha Kebun Djeruk, een voormalige sinaasappel-plantage.nabij Tebing Tinggi. met de bedoeling er een landbouw areaal van te maken. Door de strubbelingen na de overgang kreeg hij echter de kans er niet voor en werd telkenmale door de Rubber mij gevraagd om te assisteren bij de produktie en strubbelingen. In 1954 werd hij zelfs Gen. manager van de rubber plantage Kwaloe, waar voor de oorlog zijn oom en broer de scepter zwaaiden.

Deze baan accepteerde hij onder beding, dat hij gewassen tussen de rubberbomen mocht telen gedurende 3 jaar, voordat de gewassen overschaduwd werden door de rubberbomen. Hij had namelijk een manier gevonden om de bevolking meer rendement van hun gewassen te laten halen waardoor hun netto resultaten van de oogsten enorm verhoogd werden.

Kortom, Hans Westenberg deed uitstekend zijn plicht die hij zich zelf had opgelegd ten gunste van de bevolking en beloning kon ook niet uitblijven: Hij kreeg de 2 Prijs Magsasay, een soort Novelprijs in Azie, vernoemd naar de founder Magsasay betsuurder Philipijnen.  Zie https://www.rmaward.asia/awardees/westenberg-hans/

 

Wil men het hele verhaal lezen over Hans Westenberg ( in het Engels), klik en lees HIER.

En blader gerust de hele site door, want er staat meer in dan enkel gado gado, sate of nasi goreng. Genoeg te leren over de Batak Karo bevolking, hun levenswijze, armoede en hun cultuur. En dat had de familie Westenberg heel goed door.

 

Hieronder een stukje uit de Moesson Online:

 

Moge zij allen in vrede rusten.

TopDe link naar het nieuwe gastenboek: zie helemaal bovenaan de Homepage. | skuraeva at gmail.com